De clown en de lange tenen
Soms voelt het alsof ik in een circustent sta die niemand heeft aangekondigd. Geen kaartjes, geen dresscode, maar wél een volle tribune. En daar sta ik dan. In m’n clownspak.…
Soms voelt het alsof ik in een circustent sta die niemand heeft aangekondigd. Geen kaartjes, geen dresscode, maar wél een volle tribune. En daar sta ik dan. In m’n clownspak.…
Er staat er altijd wel één langs de lijn. Niet midden tussen de andere ouders, maar net daarbuiten. Armen over elkaar, blik strak op het veld, alsof hij iets ziet…
Het begon vrij onschuldig. Een post over hoe wij in Nederland met elkaar omgaan. Over respect. Over de ruimte die Joodse medelanders zouden moeten hebben om gewoon te leven, te…
Er zijn discussies waar je je liever buiten houdt, maar soms wordt de stilte een vorm van medeplichtigheid. De kwestie Israël is daar voor mij het treffendste voorbeeld van. Ik…
Soms lach ik hardop om het gedrag hier. Niet om mensen uit te lachen – oké, soms wel – maar om het absurde toneelstuk dat social media heet.Mensen die stilletjes…
Voor mijn Opa Adé. Voor zijn kameraden. Voor gerechtigheid. Ik was zelf maar een eenvoudige vlootbaal. Matroos 1 ODVB ZM. Geen rang om een standbeeld voor op te richten, maar…
Ik ben ambassadeur geworden van KNILMolukkersExcuses.nl, een initiatief van Ad van de Kreeke in het dagelijks leven luitenant-kolonel bij het Regiment van Heutsz, maar opererend op persoonlijke titel.Waarom, zul je…