Mijn jeugd in delen…
Soms draag je een verhaal jarenlang met je mee zonder dat je het echt opschrijft. Niet omdat je het niet wilt, maar omdat het tijd nodig heeft voordat alles op zijn plek valt. Herinneringen moeten rijpen. Sommige verdwijnen naar de achtergrond, andere blijven zich juist steeds opnieuw aandienen.
De afgelopen tijd merkte ik dat steeds meer herinneringen uit mijn jeugd weer boven kwamen drijven. Plaatsen, mensen, situaties. Soms heel klein. Een straat. Een kamer. Een wandeling. Soms ook momenten die een veel grotere rol hebben gespeeld in hoe mijn leven zich later heeft gevormd.
Ik ben daarom begonnen om mijn jeugd op te schrijven.
Niet als een strak opgebouwd boek. Niet als een reconstructie van feiten. Maar zoals herinneringen zich aandienen. Door mijn ogen. Zoals ik het heb beleefd.
Alles wat ik opschrijf komt uit mijn eigen herinneringen. Soms haarscherp. Soms wat vager. Maar altijd eerlijk. Het zijn momenten die mij hebben gevormd. In het goede en in het kwade.
Omdat het verhaal groter is dan één artikel heb ik ervoor gekozen om het niet als gewone blogreeks te plaatsen. Op mijn website krijgt mijn jeugd een eigen plek. Daar verschijnen de verschillende delen van het verhaal, telkens wanneer er weer een nieuw stuk is geschreven.
Het zijn geen blogs in de klassieke zin van het woord. Het zijn delen van een levensverhaal dat zich langzaam ontvouwt.
Sommige stukken gaan over warmte. Over familie. Over plekken waar ik mij veilig voelde.
Andere stukken gaan over de schaduwkanten van een jeugd. Over onzekerheid, strijd en het zoeken naar een plek waar je jezelf kunt zijn.
Samen vormen ze het verhaal van de jongen die ik ooit was.
Het eerste deel begint niet bij mijn geboorte, maar bij een beeld dat al jaren in mijn hoofd zit.
Een jongen bij een bushalte.
Met een bowlingtas in zijn hand.
En een wereld die nog voor hem ligt.
Wie dat verhaal wil lezen kan het hier vinden:
Mijn jeugd – herinneringen in delen
