Verontrustende geluiden… Langs het veld heb ik gisteren verschillende spelers gesproken, spelers die ik in de jeugd bij TSC heb zien opgroeien en de meesten met een gelijksoortig verhaal: “Volgend jaar speel ik bij een andere vereniging…”

Jonge spelers die nu bij het tweede spelen, jonge spelers die nu bij de JO19-1 spelen, heel veel jonge spelers met een blauw-wit hart, opgegroeid op ons mooie sportpark aan de Warandelaan gaan voetballen op de Contreie, sportpark de Schiethoek, Sportpark de Elskens en zelfs sportpark Sportpark Middenmeer in Amsterdam. Daarnaast is het einde verhaal van de TSC Dames, die toch een aantal jaren ons mooie sportpark veel gezelliger hebben gemaakt.

In al de jaren dat ik bij TSC rondloop heb ik heel veel spelers zien gaan maar natuurlijk ook heel veel zien komen. Hopelijk komen er ook volgend jaar weer een heleboel spelers terug naar TSC. Op zaterdag zou er weer een prestatieteam terugkeren bij de senioren en dat kan ik alleen maar toejuichen…

Ook vertrekken er veel trainers met een blauw-wit hart na het seizoen 2021-2022 en de verhalen van deze trainers zijn soortgelijk. Met sommigen is er een tijd geleden nog gesproken, maar daarna is het erg stil geworden. Met anderen is helemaal niet gesproken en die trekken hun eigen conclusies, zoals in mijn geval. In mijn geval is er gedurende het seizoen geen communicatie geweest en pas toen het seizoen op zijn einde liep, probeerde een lid van de TC met mij in contact te komen…

Wat is er toch met het blauw-witte hart van onze vereniging gebeurt. Kijken we echt alleen nog maar om naar de prestaties van de oudere selecties? Waar is het TSC gevoel binnen de jeugd toch gebleven. De pupillen blijven goed vertegenwoordigt worden door het bestuurslid dat verantwoordelijk is voor de onderbouw, maar in de bovenbouw gebeurt toch helemaal niets meer anders dan kijken naar het eigen elftal en de prestatieteams van de O19/O17?

Waar is de begeleiding van de trainers van selectieteams gebleven. Ja, als je tot de vriendenkring behoort krijg je voldoende aandacht, maar nog niet zo lang geleden kwamen alle selectietrainers nog bij elkaar en bespraken ze nog welke richting het technische beleid op moest. In die tijd waren er ook nog linietrainingen, waarin verdedigers, middenvelders en aanvallers beurtelings extra aandacht kregen om te groeien… Zo hard nodig en helemaal verdwenen in de huidige structuur…

Het moet snel beter, echt beter… Dit TSC, mijn TSC, het TSC waar ik zo trots mijn ding voor deed, moet weer stappen voorwaarts maken of misschien juist wel een paar stappen terug naar de tijd waar het er allemaal nog wel toe deed…

Categorieën: VoetbalWhatever